Yazılar, Makaleler...

Özbekistan’da film pazarının başarılı bir şekilde gelişmesinin en önemli faktörü yerleşik bir izleyici kitlesinin varlığıdır. 1990'ların sonu ve 2000'lerin başında Özbekistan'da sinemaya ilgi hızla arttı. Devletin de desteğiyle yerli film üretiminde adeta bir patlama yaşandı. Ülkede piyasa ekonomisine geçişle birlikte sinema sektörü ticarileşirken yeni filmlerde izleyici beklentileri daha fazla dikkate alınmaya başlandı. Özbekistan'ın ulusal uzun metrajlı filmlerinin ana izle

Sovyetler Birliği dağıldıktan sonra 1990’larda Kazakistan Sineması Sovyet ideolojisi ve totaliter sinemadan kurtularak özgürlüğe kavuşmuştur. Dolayısıyla artık devlet tarafından sansürün ve baskının uygulanmayacağına inanan ve sevinen sinemacılar, özellikle yönetmenler daha çok film üretmeye çalışmıştır. Hemen hemen her yönetmen yapımcı olmuş, kendi film stüdyosunu açmıştır.

Kırgızistan’da 1920-1940 yıllar arasında gerçekleştirilen sinema çekimleri hakkında yazıları okurken, ülkede gerçekleştirilen her çekimin büyük bir olay olduğunu anlamak mümkündür. Her film ekibine ülke yöneticileri elinden gelen yardımı yaptığı, çekimler hakkında radyoda ve gazetelerde haberler yapıldığı anlaşılmakta. Bu seviyede ulusal sinemanın oluşumu söz konusu değildir. Fakat, kırgız sinema uzmanı Kaarman Aşımov’a göre, bu çalışmaların hepsi ulusal sinemanın oluşması iç

Prof. Dr. Mehmet Sezai TÜRK Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Türkiye’nin Afrika açılımında en kalıcı ve en az görünür ama en etkili araçlardan biri eğitim diplomasisi oldu. Türkiye’de eğitim alan Afrikalı mezunlar, bugün ülkelerinde siyasetten ekonomiye uzanan geniş bir alanda Türkiye’nin “sessiz ama güçlü” gönül elçileri olarak rol üstleniyor. Afrika Açılımının Stratejik Ayağı: Eğitim Türkiye, son 15–20 yılda Afrika’ya yönelik çok boyutlu açılım politikasında eğitimi bil